Lieverkoekjes worden hier niet gebakken!

Elke week ’n verhaaltje voor het werken gaan?

Ik sta bij de bakker in de rij en voor mij staat een moeder met haar kleine dochter. Als ze afgerekend hebben vraagt de bakkersvrouw aan het meisje: ‘Lust jij een broodje?’
Het meisje knikt en de bakkersvrouw pakt een half broodje en geeft het aan het meisje.
De moeder zegt tegen haar dochter: ‘Wat zeg je dan?
Het meisje zegt: ‘Ik wil een heel broodje.’
De moeder krijgt een rood hoofd en met stemverheffing zegt ze tegen haar dochter: ‘Dat soort onbeleefde dingen mag je niet vragen, je moet blij zijn met wat je krijgt’.
Het kind begint te huilen. Ze snapt er niks van.
Snel verlaat de moeder de winkel met het snikkende kind.

Hoe heb jij geleerd om iets voor jezelf te vragen?
Ik merk dat mijn cliënten dit lastig vinden. Het is vaak spannend, je kunt een ‘ja’ of een ‘nee’ krijgen.

Vaak doen ze werk waar ze niet echt blij van worden.
Ze cijferen zichzelf weg en denken dat ze nergens echt goed in zijn. Ze wachten af en dromen stiekem over hoe hun situatie later beter wordt.
Wie zit er bovendien op hen te wachten?

Ik zeg dan vaak: “geloof die kletskoek niet langer!”
En nodig ze uit om hun eigen lieverkoekjes te gaan bakken zodat die dromen werkelijkheid worden!
Ik ben altijd benieuwd hoe die ‘koekjes’ er dan uitzien.

Maak jij je eigen lieverkoekjes al?
Ik hou van bakken en help je graag met je loopbaanvraag.

Waarom doe jij wat je doet?

Elke week ’n verhaaltje voor het werken gaan?

Tijdens een netwerkborrel raak ik in gesprek met fotograaf Jan. Hij maakt zakelijke portretten omdat hij van mensen houdt. Maar terwijl hij dat zegt zie ik geen enkele sprankeling in zijn ogen. Dat maakt me nieuwsgierig en ik vraag wat zijn leukste klus was.

Er komt een lach op zijn gezicht als hij beschrijft hoe hij een gouden bruidspaar samen met de kleinkinderen heeft gefotografeerd in de speeltuin. De kleinkinderen hebben zo een blijvende herinnering aan hun opa en oma. De lichtjes in zijn ogen doven uit terwijl hij dat zegt.

Hmm.. ik wil graag weten hoe dat komt en ik vraag of er een geliefd persoon is van wie hij geen foto heeft.

Dan vertelt Jan over zijn opa die zijn beste maatje was, van wie hij vissen en vliegeren had geleerd en was er altijd voor hem. Hij was 9 jaar toen zijn opa plotseling stierf en hij had geen foto van hem. Zijn beeld van opa is vaag geworden en hij is bang dat hij zijn opa vergeet.

Ik vraag of dat de reden is dat hij graag foto’s maakt van kleinkinderen met hun opa’s en oma’s zodat ze niet hetzelfde gemis hoeven voelen zoals hij dat kent?

Even blijft het stil, hij slikt. Hij was zich er niet bewust was dat dit zijn drijfveer was. Nu snapt hij ook beter waarom hij niet zoveel energie krijgt van zakelijke portretten maken. Nu hij dit weet gaat het roer om, hij gaat familie foto’s maken!

Ik denk dat het erg belangrijk is om te weten waarom je doet wat je doet. Het helpt je o.a. om beter te kiezen, je focus te behouden én helder onder woorden te brengen wat je doet en waarom je het doet.

Waarom doe jij wat je doet?

Ben jij een fazant of een haas?

In het bos heerst paniek. Er wordt gefluisterd dat de wolf een dodenlijst heeft gemaakt. Veel dieren vragen zich af wie er allemaal op die lijst staan.

Het wild zwijn raapt al zijn moed bij elkaar en gaat naar de wolf en vraagt; ‘Wolf, sta ik op jouw lijst?’
Ja, jij staat op de lijst’ zegt de wolf.
Bang rent het wild zwijn ervandoor en hij wordt de volgende dag dood gevonden.

De paniek neemt toe en ook de fazant trekt de stoute schoenen aan en gaat naar de wolf en vraagt: “Wolf sta ik op jouw lijst?’
‘Jij staat op de lijst’ antwoordt de wolf. De fazant wordt de volgende dag ook levenloos aangetroffen.

De haas wordt knetter gek van angst maar wil toch weten wat hem te wachten staat en gaat naar de wolf.
Hij vraagt: ‘Wolf, sta ik op jouw lijst?’.
‘Ja, jij staat ook op mijn lijst’ zegt de wolf.
‘Is het mogelijk om me door te strepen?’ vraagt de haas.
‘Ja hoor, geen probleem’ zegt de wolf.

Op je werk kun je ook het gevoel hebben dat je een doodlopend pad bewandelt. Je ervaart sleur of je voelt onrust omdat je niet de juiste dingen doet.
Blijf je zitten waar je zit en onderga je jouw lot ‘gelaten’ net als het wilde zwijn en de fazant óf ben je meer een haas en ga je gericht aan de slag om jouw situatie positief te beïnvloeden?

Heb je hulp nodig bij je loopbaanvraag? Ik help je graag.

Een goed begin hoeft écht niet perfect te zijn!

Heb jij ook weleens een briljant idee?
Zo’n idee waarbij het in je gedachten FAN-TAS-TISCH wordt?
Dat overkomt me ook geregeld.

Tijdens onze nationaal verplichte-thuis-blijf-weken ben ik aan de slag gegaan om mijn chocolade guilty pleasures te verbeteren want ik bakte er nog te weinig van.
Net zolang totdat ik meer dan heerlijke triple chocolate Brownies en nogal eigenwijze Blondies had geproduceerd.

Toen kwam het idee: Als ik die lekkernijen nou eens op een feestelijke manier inpak en vergezel van ludieke chocolade teksten? Om ze bv als relatiegeschenk weg te geven. Ik kon niet wachten om mensen hiermee te verrassen.

Maar toen ik dat idee ging uitvoeren zat er al snel een saboteur in mijn hoofd te miepen:

  • De teksten zijn niet origineel genoeg –je hebt ze niet zelf verzonnen!
  • Knip die stroken papier eens recht!
  • De stukken gebak zijn scheef gesneden

Vaak laat ik me door die stem overrulen en kieper ik het kind met het badwater uit frustratie maar in de kliko. Zucht…

Plots realiseerde ik me dat als ik iets nieuws fabriceer het net zo gaat als met pannenkoeken bakken. De eerste mislukt (bijna) altijd. Maar ik mik eigenlijk nooit het beslag weg. Ik begin gewoon aan de tweede. Hmmmm..

Toen ik me dat bewust werd ben ik weer opnieuw begonnen. Het eindresultaat was zeker niet perfect –van wie moet dat trouwens-  en ik was blij dat ik het niet had opgegeven want de ontvanger vond het geweldig. Ze moest hartelijk lachen om de humor die ik had toegevoegd en heeft de baksels lekker opgepeuzeld.

Hoe doe jij dat wanneer je niet tevreden bent over je huidige werk en (vage) nieuwe ideeën of dromen hebt?

Kill jij ze voordat ze het daglicht zien of geef jij ze een kans en ga je ermee experimenteren?
Want nogmaals: Een goed begin hoeft écht niet perfect te zijn! Het gaat erom dat jij jouw ideeën met de wereld deelt.

Ik help je graag om je (vage) ideeën of verlangens te vertalen naar werk waar jij het beste van jezelf kunt geven op een plek waar dat gewaardeerd wordt.

 

 

Helpen

Als je een echt mensen mens bent dan vind je het vaak fijn om een ander te helpen. Daar wordt de wereld mooier van. Toch?
Soms help je anderen omdat je (onbewust) jezelf wilt helpen. Vaak door een oud patroon te herhalen.
Door de ander te helpen met advies of het verdriet van de ander te willen verlichten.
Zo hoop je het te kunnen fiksen.

Bert Hellinger zegt hier over:
Veel helpers vinden het lot van de ander te zwaar en willen het veranderen, meestal niet omdat de ander dat wil of nodig heeft, maar omdat ze dit lot zelf niet kunnen verdragen.

Je helpt jezelf (en de ander) door eerst te luisteren naar jezelf wanneer je voelt dat je wilt helpen. Sta even stil voordat je iets doet.
Vraag jezelf af wat je lastig vindt om bij die ander te zien.
Breng al je behoeftes die je voelt in kaart.
Vaak krijg je dan een beter beeld over wat zuiver en passend is om wel of niet te doen in die situatie.

Wie help jij?

Durf te vragen!

Ik zie Roel al van een afstand bij het koffiezetapparaat van de supermarkt staan. Hij is geestelijk wat beperkt. Vaak maak ik even een praatje met hem. Vandaag staat zijn gezicht niet zo vrolijk. Voordat ik hem kan begroeten zegt hij met boze en verdrietig stem tegen me: “Monique, ik snap er niets meer van. Nu sturen ze me naar een andere school en als ik daar ben voel ik het helemaal niet”
Ik loop wat dichter naar hem toe en zeg: “ Joh, wat verdrietig voor je, welk gevoel mis je op je nieuwe school?”
“Dat snap je toch wel Monique, liefde en aandacht natuurlijk! Het enige wat ik daar voel is kou en afstand. Als zij het meest belangrijke niet snappen, wat moet ik in hemelsnaam dan leren op die school?
Morgen ga ik vragen of ik terug mag naar mijn oude school.”

Ik ben enorm geraakt door zijn woorden. Hoezo geestelijk beperkt? Hij zegt heel helder wat er voor hem niet is en waar hij wél behoefte aan heeft. Ik denk dat bijna alle mensen behoefte hebben aan liefde en er lang niet altijd om (durven) vragen.

Deze jongeman is voor mij een voorbeeld in hoe je écht luistert naar jezelf en je behoefte vervolgens kenbaar maakt aan je omgeving.
Op 31 oktober geef ik weer de workshop “Luisteren”. Kijk bij wat doe ik voor voor meer info.

Luisteren (5)

 Je gehoord voelen ligt heel dicht bij je geliefd voelen en heeft voor veel mensen dezelfde betekenis. Het werkt helend.
Je kunt je ook geliefd voelen als je naar jezelf luistert.
Zelf liefde ontstaat als je jezelf beter leert kennen door te luisteren naar wat er bij jou van binnen te horen is. Naar waar je blij van wordt, wat je behoeftes zijn of waar je gefrustreerd van raakt.

Misschien weet je helemaal niet hoe je dat moet doen of vind je het stiekem wel te spannend. Je leidt jezelf af door heel druk te zijn of om je aandacht op de buiten wereld te richten. Dat is een hele menselijke reactie omdat je soms niet weet waar of hoe je moet beginnen.

Of je vraagt jezelf af of je er wel mee om kunt gaan met wat je hoort. Misschien ben je bang dat het zo groot is dat het je overspoelt. Hoe ga je daarmee om? Je wilt nog gewoon je dagelijkse dingen blijven doen en omdat je niet weet wat je ‘opentrekt’, begin je er dus maar niet aan.
Ondertussen ben je niet tevreden met hoe je leven gaat.

Hoe begin je met luisteren naar jezelf?
Maak kleine stapjes door 3 keer op een dag aan jezelf te vragen hoe het met je gaat. Probeer te accepteren wat je hoort zonder oordeel. Succes!
Op 14 en 31 oktober geef ik een workshop over luisteren. Kijk bij wat doe ik voor meer info.

Luisteren (4)

Ik ben in gesprek met een ondernemer die me enthousiast vertelt over haar NLP practitioner cursus. Uitvoerig legt ze me uit wat NLP is.
Ik denk: Natuurlijk ken ik NLP, ik ben tenslotte allang Master!
Slik, hier is duidelijk mijn ego aan het woord. Ik voel me schijnbaar kleiner dan haar omdat ik de drang voel om me groter te willen maken.
Waarom in vredesnaam…Dat wil ik helemaal niet en ik besluit om dat innerlijke geluid even te parkeren. Het dient alleen mijn ego en zeker niet de voortgang van het gesprek. Ik zeg dat ik bekend ben met NLP en ze vertelt enthousiast verder. Na het gesprek ga ik luisteren naar wat mijn ego me wilde vertellen.

Misschien herken je bovenstaand voorbeeld. Je luistert naar iemand en ondertussen hoor je ook allerlei geluiden in jezelf die een oordeel of een behoefte hebben, iets zeggen over de ander of over jezelf. Wanneer je daar bewust van bent en accepteert dat die geluiden je iets belangrijks te vertellen hebben dan kun je beter kiezen hoe je reageert. Die reactie is dan vaak anders dan een ‘automatische piloot’ reactie. Het voordeel is dat je jezelf beter leert kennen én het zorgt vaak voor meer verbinding in een gesprek.

Op 14 oktober geef ik een workshop over luisteren. Kijk bij wat doe ik voor voor meer info.

Luisteren (3)

Op een dag gingen vader en zoon met een ezel op pad. Vader wilde lopen en zette zijn zoon op de rug van de ezel. Tot zij mensen tegenkwamen die zeiden: ‘Zie daar de wereld op zijn kop. Die gezonde jongen zit rustig op de ezel, terwijl zijn arme, vermoeide vader nauwelijks vooruit komt.’ De jongen hoorde dit, schaamde zich en stapte af. Zijn vader moest verder op de ezel rijden. Zo gingen ze voort. Even later hoorden ze: ‘Moet je dat zien. Wat een vader, die zelf lekker op de ezel zit en zijn kind laat lopen.’ Na dit verwijt zei de zoon: ‘Kom, laten we samen op de ezel rijden.’ Zo vervolgden ze hun weg tot zij mensen tegenkwamen die zeiden: ‘Kijk, dat arme beest. Zijn rug zakt door onder het gewicht van hen beiden, wat een dierenbeulen.’ Daarop zei de jongen: ‘Laten we allebei lopen, dan kan niemand ons nog verwijten maken.’ Tot voorbijgangers commentaar leverden: ‘Zie die dwazen. Ze lopen in de brandende zon en geen van beiden denkt eraan om op de ezel te gaan zitten.’
Vader zei toen tegen zijn zoon: ‘Hoe je je ook gedraagt, op- en aanmerkingen zullen er altijd in overvloed zijn. Luister daarom altijd naar wat je eigen hart je ingeeft.’

Naar wie luister jij?
Op 14 oktober geef ik een workshop over luisteren. Kijk voor meer info bij wat doe ik.

Luisteren (2)

Blij huppel ik als 6 jarige van school naar huis. Ik heb vandaag nieuwe woordjes geleerd. Ik kan niet wachten om dit thuis te vertellen. Als ik om 6 uur met mijn familie aan tafel zit kan ik eindelijk mijn nieuw verworven kennis delen. Mijn vader zet de radio aan. Als ik opgetogen begin te vertellen zegt hij: “ Sst, ik wil het nieuws even horen.”
Beteuterd stop ik met vertellen. Ik wacht tot het nieuws is afgelopen. Dan verdwijnen mijn beide ouders achter de krant. Niemand vraagt naar wat ik zo graag wilde zeggen. Gisteren en eergisteren wilde ook al niemand naar mij luisteren…. Ik voel me verdrietig en niet gezien.

Om de reactie van mijn ouders te verklaren vertel ik mezelf het verhaal dat het niet interessant is wat ik te zeggen heb. Vanaf die tijd ben ik ’s avonds erg stil aan tafel.
Jaren later geloof ik dat verhaal onbewust nog steeds. Ik luister liever dan dat ik spreek.

Iedereen, jij en ik, vertellen onszelf verhalen. Ze kloppen meestal allang niet meer en onbewust vertonen we nog steeds beperkend, oud gedrag.

Luister met aandacht naar je verhalen zodat je het oorspronkelijke verhaal een positieve wending kunt geven. Dat geeft je ruimte en vrijheid.

Op 14 oktober geef ik een workshop over luisteren. Kijk bij wat doe ik voor meer info.