Luisteren (3)

Op een dag gingen vader en zoon met een ezel op pad. Vader wilde lopen en zette zijn zoon op de rug van de ezel. Tot zij mensen tegenkwamen die zeiden: ‘Zie daar de wereld op zijn kop. Die gezonde jongen zit rustig op de ezel, terwijl zijn arme, vermoeide vader nauwelijks vooruit komt.’ De jongen hoorde dit, schaamde zich en stapte af. Zijn vader moest verder op de ezel rijden. Zo gingen ze voort. Even later hoorden ze: ‘Moet je dat zien. Wat een vader, die zelf lekker op de ezel zit en zijn kind laat lopen.’ Na dit verwijt zei de zoon: ‘Kom, laten we samen op de ezel rijden.’ Zo vervolgden ze hun weg tot zij mensen tegenkwamen die zeiden: ‘Kijk, dat arme beest. Zijn rug zakt door onder het gewicht van hen beiden, wat een dierenbeulen.’ Daarop zei de jongen: ‘Laten we allebei lopen, dan kan niemand ons nog verwijten maken.’ Tot voorbijgangers commentaar leverden: ‘Zie die dwazen. Ze lopen in de brandende zon en geen van beiden denkt eraan om op de ezel te gaan zitten.’
Vader zei toen tegen zijn zoon: ‘Hoe je je ook gedraagt, op- en aanmerkingen zullen er altijd in overvloed zijn. Luister daarom altijd naar wat je eigen hart je ingeeft.’

Naar wie luister jij?
Op 14 oktober geef ik een workshop over luisteren. Kijk voor meer info bij wat doe ik.

Luisteren (2)

Blij huppel ik als 6 jarige van school naar huis. Ik heb vandaag nieuwe woordjes geleerd. Ik kan niet wachten om dit thuis te vertellen. Als ik om 6 uur met mijn familie aan tafel zit kan ik eindelijk mijn nieuw verworven kennis delen. Mijn vader zet de radio aan. Als ik opgetogen begin te vertellen zegt hij: “ Sst, ik wil het nieuws even horen.”
Beteuterd stop ik met vertellen. Ik wacht tot het nieuws is afgelopen. Dan verdwijnen mijn beide ouders achter de krant. Niemand vraagt naar wat ik zo graag wilde zeggen. Gisteren en eergisteren wilde ook al niemand naar mij luisteren…. Ik voel me verdrietig en niet gezien.

Om de reactie van mijn ouders te verklaren vertel ik mezelf het verhaal dat het niet interessant is wat ik te zeggen heb. Vanaf die tijd ben ik ’s avonds erg stil aan tafel.
Jaren later geloof ik dat verhaal onbewust nog steeds. Ik luister liever dan dat ik spreek.

Iedereen, jij en ik, vertellen onszelf verhalen. Ze kloppen meestal allang niet meer en onbewust vertonen we nog steeds beperkend, oud gedrag.

Luister met aandacht naar je verhalen zodat je het oorspronkelijke verhaal een positieve wending kunt geven. Dat geeft je ruimte en vrijheid.

Op 14 oktober geef ik een workshop over luisteren. Kijk bij wat doe ik voor meer info.

Luisteren

Ik heb vandaag een afspraak met een coach. Wanneer ik kort iets over mezelf verteld heb blijft het een paar minuten stil. Hij kijkt me aan. Dan begint hij langzaam te spreken en geeft me op respectvolle wijze allemaal dingen terug die ik helemaal niet verteld heb. Hoe kan dat nou? Is hij helderziend? Het klopt allemaal en het raakt me diep. Het voelt pijnlijk maar tegelijkertijd voel ik me voor de eerste keer zó enorm gezien in wie ik ben en hoe het is.

Kahlil Gibran zegt het heel treffend: De realiteit van de ander zit hem niet in wat hij je vertelt maar juist in wat hij je niet kan vertellen.

Als je op dit niveau luistert hoor je behoeften, verlangens, blijdschap, verdriet en nog zoveel meer. Dan maak je contact met het nu, met de persoon én met de emoties en behoeften die achter de woorden zitten.

Stel je voor dat je op deze manier kunt luisteren naar jezelf. In plaats van dat je heel druk bezig bent in je hoofd met wie je eigenlijk moet zijn of op wie je wilt lijken.

De voordelen zijn oa:
-Je leert jezelf (opnieuw) kennen.
-Je begrijpt jezelf beter.
-Je gaat jezelf meer waarderen zoals je nu bent.

Op 14 oktober geef ik een workshop over luisteren. Wil jij ook graag luisteren naar jezelf en/of naar de ander? Kijk bij wat doe ik op deze website.

Wanneer voel jij je nou écht gezien?

Een tijdje geleden ben ik samen met mijn vader, 2 zussen en mijn nichtje naar onze camping in Hulsberg geweest. We noemen het “onze camping” omdat we er jarenlang, iedere zomer naartoe gingen toen we nog klein waren. Het was bijzonder om er weer te zijn. Veel oude jeugd herinneringen kwamen naar boven.

Toen we bij de receptie van de camping wat gingen drinken kwamen we de eigenaresse van camping het Hemelke tegen. Ze herkende ons meteen, wist onze achternaam nog, benoemde onze woonplaats en informeerde belangstellend bij mijn vader of iemand van zijn dochters de tuinderij had overgenomen. Ook lepelde ze nog allerlei anekdotes van die tijd op. Het was 32 jaar geleden dat we voor het laatst op deze camping waren geweest!!! Ik was stomverbaasd dat ze al die informatie nog wist van ons als klant! We waren dus niet standplaats nr. zoveel, maar échte mensen, ik voelde me enorm gezien als klant.

Veel bedrijven halen van alles uit de kast om hun klanten te binden door een beleving aan te bieden of de klantverwachting te overtreffen. Er schuilt ook veel kracht in eenvoud. Oprechte aandacht hebben voor je klant of medemens doet goed. Daar de tijd voor nemen maakt de wereld, voor mij in ieder geval, een beetje mooier!

Wat is jouw bedoeling?

Een tijd geleden heb ik de “gaten” op mijn Linkedin profiel gevuld. Ik had een aantal werkervaringen en opleidingen weggelaten. Bewust. Ik vertelde mezelf het verhaal dat het stom en niet professioneel was om zo’n divers werk- en studie verleden te hebben. Wat had het één nou met het ander te maken, vroeg ik me af.

Zo ben in begonnen als boomkweker, heb toen de overstap gemaakt naar klantenservice medewerker. Daarna heb ik mijn drogisten diploma behaald om vervolgens leidinggevende te worden bij Postnl. Nu ben ik coach bij mijn eigen bedrijf Leiding geven aan jezelf en demonstratie kok.

Lange tijd heb ik me als bovenstaande vis gevoeld. Ik heb mijn best gedaan om antilopen te vangen, goed te worden in het graven van een hol en getracht om zo hoog mogelijk te vliegen. Ik was altijd op zoek naar wat nou “mijn bedoeling” was. Door een persoonlijk ontwikkeltraject heb ik geleerd dat ik die ervaringen allemaal nodig had. Het was mijn bedoeling om te zwemmen. Ontspannen mee te deinen op de golven en los te laten wie ik denk te moeten zijn.

Ik voel me dan ook als een vis in het water wanneer ik jou op 16 september tijdens de workshop ‘Helder je eigen antwoorden zien’ kan helpen om te ontdekken wat voor jou belangrijk is.

Verleuken

Jaren geleden hebben wij ons huis (anno 1899) van onder tot boven verbouwd.
Zes jaar lang hebben we veel gesloopt om het daarna weer langzaam op te bouwen. Ik vond het een hele zware tijd. Vooral omdat ons gewone, drukke werk gewoon door ging. Iedere avond en vrije dag werd gebruikt om te klussen.

Maar er zijn ook mensen die naast het klussen nog ruimte hebben om iets leuks en creatiefs te bedenken…

Zo staat er in Oostrum een huis waar de eigenaren ook al een hele tijd aan het verbouwen zijn.
Voor in hun tuin ligt een grote hoop afgebikte tegeltjes en ander bouwafval.
De bewoners hebben deze berg gebruikt om er een kunstwerkje (zo zie ik het) van te maken.
Iedere keer wanneer ik er langs rijd schiet ik in de lach en word ik blij van zoveel vindingrijkheid.

Ik houd van mensen die mogelijkheden blijven zien en vooral met veel lichtheid en humor omgaan met wat ze aan het doen zijn.

Antwoorden vinden

Er was eens een man die moegestreden was omdat hij steeds al de problemen in zijn omgeving wilde oplossen. Wanhopig wendde hij zich tot zijn leermeester die in een verafgelegen grot woonde.

“Meester, het lukt me maar niet om antwoorden te vinden op de vraagstukken in mijn omgeving.” “Hebt u een tip voor mij?”

De meester pakte een hand vol met bloemen zaadjes en gooide ze hoog in de lucht. De wind nam de zaadjes mee. De meester zei: “Als je op deze manier probeert om een mooie bloementuin aan te leggen dan zal je steeds teleurgesteld raken omdat er op veel plekken niets zal ontkiemen. Ook zal je veel moeite moeten doen om alle zaailingen water te geven en in leven te houden.”

“Hier, neem dit zakje zaad mee naar huis en verspreid ze op een stukje aarde achter in je tuin. “Met veel minder inspanning behaal je een veel groter resultaat”.

Als je hoog sensitief bent, gaat je aandacht meestal uit naar de buitenwereld. Verdwalen, gefrustreerd en moe worden is vaak het resultaat. Want er is zo veel….

Het helpt je wanneer je eerst voor je eigen tuintje zorgt voordat je hele parken aan gaat leggen. Dan krijg je meer gevoel bij waar het zinvol is om te zaaien en waar niet, zodat je grenzen kunt stellen en zo je energie behoudt.

Luisteren

Tijdens een netwerk bijeenkomsten loop ik naar een man die alleen aan een tafeltje staat. Ik vertel dat ik coach ben bij mijn bedrijf “Leiding geven aan jezelf”. Die naam is ontstaan door wat ik geleerd heb als leidinggevende bij Postnl. Eerst leiding geven aan mezelf, dan pas aan een ander. Hij onderbreekt me en zegt dat hij ook leidinggevende is geweest en vertelt uitgebreid welk werk hij nu doet.

Er is geen speld meer tussen te krijgen. Hij gaat volledig op in zijn (verkoop)verhaal. Hij is alleen in zijn wereld en ik voel me eenzaam terwijl ik graag verbinding wil. Na een tijdje trek ik hem zacht aan zijn mouw. Hij kijkt verschrikt naar me op. Hij ziet me weer en zegt; “O, loop ik weer te hard van stapel?”

Veel mensen willen liever praten dan luisteren en gebruiken het verhaal van de ander om hun verhaal eraan vast te knopen.
Autobiografisch luisteren wordt dat genoemd.

Wellicht herken je het van bv. een verjaardag. Iedereen aast op een kleine opening om zijn zegje te doen zonder ook maar enige erkenning te geven aan degene die net gesproken heeft. Je zit bij elkaar en er is geen contact. Het voelt leeg.

Luisteren is voor mij een manier om verbinding te maken.  In eerste instantie met mezelf en dan met de ander.

Morgen geef ik een workshop over dit onderwerp, zin in!

Vind jij je werk leuk?

De wekker liep af. Ik opende mijn ogen en vroeg me af:
Welke dag is het vandaag? Het was dinsdag. Dat betekende dat ik die middag en avond weer mocht werken. Ik verheugde me er al op! Het was mijn eerste, parttime baan. Ik had leuke collega’s en uitdagend werk waarin ik veel nieuwe dingen leerde.

’s Middags had ik eerst een afspraak met mijn huisarts. In de wachtkamer was het druk. Er zaten wel 10 mensen. De huisarts was naar een spoedgeval toe. Na een tijdje begon ik me zorgen te maken. Ik trok de stoute schoenen aan en vroeg of ik als één van de eerste de dokter mocht spreken. Ik wilde graag om half 5 op mijn werk zijn.

Een man zei: “Nu heb je een goede smoes om te laat te komen.” De rest keek me medelijdend aan. Wat zielig, zo laat op de dag nog werken!
Toen ik zei dat ik mijn werk leuk vond werd er hard gelachen. Dat ging nog wel over, verzekerden ze me!

Deze mensen leken het normaal te vinden om geen leuk werk te hebben. Ik kon me dat niet voorstellen….
Ze kregen gelijk.
Jaren later zat ik “gevangen” in een baan die ik niet leuk vond.

Niet leuk lijkt vaak niet zo relevant.
Toch is het een belangrijk, 1e signaal om na te gaan of je de goede dingen doet in je (werk)leven.

Ik kijk graag met je mee als je twijfelt of je wel de goede dingen doet in je leven.

Diefstal

Het is zaterdag en ik ben aan het winkelen in Venlo. Ik loop een drogisterij binnen en vraag een medewerkster om advies. Vriendelijk beantwoordt ze mijn vragen. Plotseling worden we luidruchtig onderbroken omdat iemand schreeuwt: ”Hé, zij jat spullen!” Meteen is er paniek. Een man roept “Bel de politie” en de dief rent de winkel uit. De medewerkster met wie ik in gesprek ben zet de achtervolging in.

Ik ga ook naar buiten en zie hoe de medewerkster de tas met de gestolen spullen uit de handen van de dief rukt. De vrouw vloekt, duwt de medewerkster op de grond, geeft nog een schop en sprint weg.

Als ik bij de medewerkster aankom biedt ze me meteen haar excuus aan omdat ze mij, als klant in de winkel heeft “achtergelaten” (!)

Ze bijt op haar lip om het trillen en haar opkomende tranen de kop in te drukken. Ik moedig haar aan om de opgebouwde emoties toe te laten. Dat doet ze meteen en ze huilt alles eruit.

Emoties toelaten vinden we vaak niet professioneel op ons werk, we onderdrukken ze. We houden ze vaak lang vast.

Deze moedige verkoopster ontlaadt, zodat de stress snel uit haar lijf verdwijnt en ze ontspannen verder kan.

Op 16 september geef ik een workshop waarin emoties een rol spelen. Kijk bij ‘wat doe ik’ voor meer info.

Ps de dief is gepakt!